X
تبلیغات
رایتل
 
سس سیز لیخده باتمیشام
من غرق در سکوتم
                                                                 
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • تعداد بازدیدکنندگان: 229776
شنبه 4 آبان‌ماه سال 1387 :: 02:25 ق.ظ ::  نویسنده : آرمین آران
 

Norouz - New Day on UN Calendars



دوستان عزیز ایرانی، نوروز یکی از قشنگترین و باستانی ترین سنتهای ما ایرانیان است، چرا آن را تا ابد در تقویم جهان ثبت نکنیم؟ لطفا به ادرس زیر مراجعه کنید  و پس از امضای اون خبرش رو به تمام ایرانی هایی که می شناسید برسونید.


http://www.PetitionOnline.com/Norouz


من رفتم و رای دادم



109059 Signatures



فعلا که این شکلی هاس شما نفر بعدی باشین

پ.ن :


۸ آبان ( ۲۹ اکتبر ) روز جهانی بزرگداشت کورش کبیر گرامی باد



پ . ن 2 :

رفته بودم بی بی سی یه نگاهی بندازم چشمم به این خورد خیلی باحاله

پژوهشگران در عرصه تاریخ هنر برای اولین بار دریافته اند که در تابلوی "شام آخر" اثر لئوناردو داوینچی، که یکی از معروف ترین آثار هنری جهان به شمار می رود، مسیح و حواریون مشغول صرف چه غذایی بوده اند.

تردیدی در تاثیرگذاری شاهکار لئوناردو داوینچی نیست، که لحظه ای را به تصویر می کشد که در آن مسیح، حواریون، نزدیکترین طرفداران خود را آگاه می سازد که یکی از آنها قصد خیانت به او را دارد.

شاید به این دلیل تعجب برانگیز نباشد که هیچکدام از حضار در تابلو چندان جذب غذای موجود در سفره نشده اند و تعداد اندکی از هزاران شیفته هنر که در طی قرون مختلف به بررسی این اثر پرداخته اند، به این غذا دقت کرده اند.

کسانی که به این مسئله دقت کردند فرض را بر این گذاشتند که میهمانان مشغول صرف بره بریان بوده اند، که همانند نان و شراب نقاشی شده در اثر، به نماد معنایی مسیحیت ارتدوکس اشاره دارد که مسیح را با بره ای قربانی شده بخاطر گناهان انسان متناظر می داند.

سرعت بالای زوال این اثر که در سال 1498 میلادی کامل شد، بررسی دقیق این موضوع را ناممکن ساخت؛ اما اکنون به لطف تازه ترین روش بازسازی نقاشی های دیواری کارشناسان هنر بالاخره توانسته اند به بررسی دقیق جزئیات غذای روی میز بپردازند.

نتایج این بررسی که در نشریه گاسترونومیکا منتشر شده نشان می دهد که در سفره بره ای وجود نداشته، بلکه غذای طبخ شده مارماهی در کنار برش هایی از پرتقال بوده است.

نکته مهم این است که همزمان با کار لئوناردو داوینچی بر روی "شام آخر"، این غذا، غذایی رایج بوده است.

آنطور که جان واریانو، کارشناس تاریخ هنر می گوید نه تنها در دوره رنسانس در ایتالیا مارماهی غذایی رایج بوده، بلکه احتمالا لئوناردو داوینچی هم به آن علاقه ویژه ای داشته است، زیرا در فهرست های خریدی که در میان نوشته ها و آثار او برجای مانده این قلم غذایی نیز دیده می شود.