سس سیز لیخده باتمیشام

باز هم شوونیسم فارس و یکی از آن طرح های آبکی

آرمین آران — Wed, 18 Apr 2012 11:04:18 GMT

چرا وقتی طرح انتقال آب خزر به ارومیه به میان آمد همه داد و فغان دادند که خزر ال و بل می شود یا فاصله زیاد و کوهستانی است و بودجه اش از کجا و ... حال که نوبت به کویر حاشیه فارس نشین شده با اینکه تا به حال ضایعه ای نداشته و گردی برنخواسته و نخواهد خواست و با اینکه فوریت نجات دریاچه ارومیه گره به زندگی چندین میلیون نفر در اطراف این دریاچه خورده است، آیا این طرح ها آپارتایدی دولتی و نژادپرستانه و برنامه ریزی شده از طرف شوونیسم دولتی فارس نیست ؟

(البته یادم میاد در نوشته ای اینگونه به شوونیسم و آپارتاید و نژادپرستی و ... اشاره کرده بودم که دوستان فارس ناراحت شده بودند و ناچار شدم معنی این کلمات و شمول اونها رو بیان کنم که اینبار این کار رو در ادامه مطلب انجام میدم.)

سیدسلمان ذاکر نماینده ارومیه در مجلس طی تذکر خود در جلسه علنی امروز مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: دریاچه ارومیه جان ملت ارومیه است و چرا مسوولان خشک شدن این دریاچه را درک نمی‌کنند.

وی تاکید کرد: مسوولان به فریاد به ملت آذربایجان برسنند و هرچه سریع‌تر جلوی خشکسالی ارومیه را بگیرند تا مورد غضب مردم آذربایجان و ارومیه قرار نگیرند.

ذاکر در پایان تصریح کرد: 2500 میلیارد تومان برای انتقال آب به کویر سمنان صرف شده است، اما هیچ توجه عملی و واقعی‌ای به دریاچه ارومیه نمی‌شود و دریاچه ارومیه در معرض خشک شدن است که این اتفاق باعث لطمات فراوانی به صنعت گردشگری، کشاورزی و محیط زیست منطقه می‌‌شود که مسوولان باید این موضوع را درک کنند.

یا در سایت الف چنین نوشته شده :

کدام ایرانی است که دلش نخواهد کشاورزی کشورش پر رونق باشد و یا شهرها و روستاهای کم آب، دیگر با این مشکل جانکاه، دست و پنجه نرم نکنند؟ کدام ایرانی است که از سرسبزی و طراوت بدش بیاید و یا دلش بخواهد که بیابان ها، روز به روز گسترده تر شوند؟ کدام ایرانی است که حرمت آب را نشناسد و نسبت به آن- لااقل در دل خود- ناسپاس باشد؟

هیچ کس. باور کنید اگر همه ایران را بگردید هیچ آدمی را پیدا نمی کنید که به یکی از این پرسش ها پاسخ مثبت بدهد.

اما آیا با طرح های تبلیغاتی می توان رونق را به کشاورزی برگرداند و سرسبزی و طراوت را به همه جغرافیای ایران هدیه کرد؟ آیا با پروژه های تخیلی می توان آب آشامیدنی را به شهرهای در دل کویر رساند؟ دولت روز دوشنبه با وجود همه مخالفت هایی که پیش از این سوی کارشناسان زیست محیطی و مهندسان کارکشته بیان شده بود، طرح عظیم انتقال آب خزر به کویر را کلید زد تا باز هم این عنوان را برای خودش حفظ کند که تنها دولتی است که می تواند دست به انجام کارهای نشدنی بزند. اما این اعتبار قرار است به چه قیمتی حاصل شود؟ دصرف میلیاردها تومان برای پروژه ای که اما و اگرهای فراوانی برای تحقق آن وجود دارد و تحقق احتمالی آن هم تبعات جبران ناپذیری برای کشور به همراه خواهد داشت، چه توجیهی دارد؟

انتقال حجم عظیمی از آب از یک بافت جغرافیایی به بافتی دیگر حتی اگر محقق هم بشود، تبعات فراوانی برای کویر خواهد داشت. کویر ایران یک اکوسیستم گسترده با ویژگی های منحصر بفرد است که هر نوع دستکاری مصنوعی در آن اولا بطور قطع، محکوم به شکست است و ثانیا تبعات زیانباری به همراه خواهد داشت.

حتماً می گویید طرحی با این عظمت، هزاران ساعت مطالعات کارشناسی به همراه داشته و کارشناسان طرح بهتر از من خبرنگار، به این چیزها اشراف دارند؛ اما آیا طرح «باغ شهر» ها کارشناسی شده نبود؟ «آزادسازی سواحل خزر» چطور؟ طرح «هر ایرانی هزار متر زمین» را که خاطرتان هست. طرح «هر نوزاد یک میلیون تومان» را چطور؟ راستی ماجرای «سهام عدالت» به کجا کشید؟ می بینید هر کدام از این طرح ها که با طمطراق در بوق و کرنا شدند، لابد ساعت ها کار کارشناسی به همراه داشتند. کدام عقل سلیم می پذیرد که کویر مرکزی ایران صرفا با انتقال آب، به منطقه ای حاصلخیز تبدیل شود؟ چه کسی قبول می کند که صرفا با تأمین آب، کشاورزی [و بدون درنظر گرفتن خاک این مناطق] در همه جغرافیای ایران بهبود پیدا می کند؟ پس تکلیف سایر مولفه ها چه می شود؟

گیرم که برداشت بیرون از ضابطه از دریاچه ای که بین ۵ کشور مشترک است- دقت کنید: دریاچه و نه دریایی که به آبهای آزاد راه دارد- هیچ بار حقوقی به همراه نداشته باشد، گیرم که پمپ های بکار رفته در طرح، بتواند آب را تا بالای ارتفاعات البرز برساند، گیرم که جاذبه زمین به کمک بیاید و آب را از ارتفاعات البرز تا پایین دست برساند، کدام کانال و لوله ای می تواند آب را از این طرف کویر لوت به آن طرف کویر برساند؟ کویر لوت یک دهم جغرافیای کشور است.

اصلاً گیرم که توانستیم آب خزر را به کویر برسانیم آن وقت چه سرنوشتی در انتظار خزر است؟ این دریاچه همین طوری هم با هزار درد بی درمان دارد دست و پنجه نرم می کند. اصلاً ما که «می توانیم» را شعار خودمان قرار داده ایم؛ پس چرا نتوانستیم جلوی خشک شدن دریاچه پریشان را بگیریم؟ چرا نمی توانیم اوضاع نابسامان دریاچه ارومیه را بسامان کنیم؟ ما که بخوبی می دانیم «اگر تحولات زیست محیطی با روند فعلی ادامه داشته باشد تا ۵۰ سال دیگر جنگلی نخواهیم داشت» چرا نتوانسته ایم همین لکه های باقیمانده از جنگل های شمال را از چنگال زمینخوارها دربیاوریم؟ ... و هزار و یک پرسش دیگر که صف بولدوزر های ردیف شده در ساحل خزر، به ذهن آدم می دواند.

آپارتاید : واژه انگلیسی آپارتاید یکی از اشکال وحشیانه تبعیض نژادی را بیان می‌کند .از نظر لغوی به معنای مجزا و جدا نگهداشتن است. آپارتاید یعنی جدا نگه داشتن افراد متعلق به نژادهای غیر و مجبور کردن آن‌ها به اقامت در محلات و استان‌های خاص، محروم کردن آن‌ها از کلیه حقوق سیاسی وامکان تحصیل و پیشرفت.گرچه در ایران به اندازه افریقای جنوبی آپارتاید دولتی نداریم ولی دولت اصلا بدش نمیاد تا هر اندازه که میتونه اینکارها رو انجام بده.ممنوعیت تحصیل به زبان مادری (یعنی اینکه غیر از تمام دروس که به زبان رسمی کشور که فارسیه تدریس میشه یک درس هم مربوط به ادبیات آذری ،کردی، لری و ... نسبت به زبان محلی منطقه تدریس بشه نه اینکه فارسی رو حذف کنیم ) یکی از این موارده.

شوونیسم (به فرانسوی Chauvinisme) : در معنای اصلی و ابتدایی آن، یک نوع میهن‌پرستی افراطی و ستیزه‌جو، و یک ایمان کور به برتری و شکوه ملی است. با بسط معنا، شوونیسم طرفداری مفرط و غیرعقلانی به نام هر گروهی که کسی عضو آن است را شامل می‌شود، خصوصاً هر وقت طرفداری، کینه و بداندیشی نسبت به گروه رقیب را شامل باشد.

نژادپرستی : تفکّر برتر دانستن یک نژاد بر نژاد(های) دیگر است.نژاد پرستی نوع خاصی از تعصب است که بر مبنای استدلالات نادرست و عمومیت دادن برخی خصوصیات به گروهی از انسانها، به گونه‌ای غیر قابل انعطاف، شکل می‌گیرد.

فیلم خور

آرمین آران — Thu, 5 Apr 2012 09:21:12 GMT

باعرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام فاطمیه

دوستانی که به این وبلاگ سر میزنن خوب از علاقه من به سینما و فیلم و ... باخبرن.متاسفانه این مطالب مخاطب چندانی تو این وبلاگ نداره، اینجا انگار بیشتر دل نوشته ها و مطالب سیاسی میچسبه.

به همین خاطر یه وبلاگ دیگه با اسم " خوره فیلم " تهیه کردم و از تمام دوستانی که اینجا بهم سر میزنن و علاقه ای به مطالب هنر هفتم دارن خواهش میکنم تا به خوره فیلم هم سر بزنن و صد البته نظرات مرتبطشون رو هم بذارن.

آدرس : http://filmkhor.blogsky.com

تو لینکها هم لینکش رو قرار میدم تا همیشه در دسترس باشه.

به امید دیدارتون در فیلم خور

آیا زمان عذرخواهی دولت نرسیده است؟

آرمین آران — Tue, 3 Apr 2012 09:44:03 GMT

طرح بنگاه های زودبازده متوقف شده و یک طرح شکست خورده و غیر اقتصادی است یا ادامه دارد»؟ این سوال اکنون بعد از حدود 7 سال که از طرح بنگاه های زودبازده به عنوان یک راهکار برای اشتغال زایی در شعارهای دولتیان تکرار شد و احمدی نژاد و جهرمی که آن روزها رفیق گرمابه و گلستان بودند و برای هم چایی پوست می کندند ( و این روزها ارتباط خوبی با هم ندارند) و از صفر شدن آمار بیکاری با این طرح بدیع خود سخن می گفتند، به صورت جدی مطرح است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتدال ، بنگاه های زودبازده نه تنها «زود» به بازدهی مورد ادعای دولتیان نرسیده اند بلکه بخش بزرگی از اعتبارات و پول نفت را در خود بلعیدند تا منابعی که می توانست صنعت کشور را شکوفا سازد ، در طرح بی بازده و غیر کارشناسانه دولت به هدر رود و امروز حتی برخی از کارشناسان مواجب بگیر دولت نیز زمزمه هایی مبنی بر شکست این طرح را مطرح می کنند، طرحی که در اواخر دولت هشتم مطرح شد.

در این میان ، عده ای از کارشناسان معتقدند که ادامه اجرای طرح بنگاه های زودبازده و مقاومت درباره اعلام رسمی شکست این طرح و توقف آن ، به لطمات شدیدی که بر پیکره اقتصاد کشور وارد شد ، تداوم می دهد و اظهار می دارند که باید هرچه سریع تر این طرح را متوقف کرد و شکست آن را پذیرفت و فریب نامهای مشابه مانند طرح مشاغل خانگی و ... که شاکله همان طرح های شکست خورده پیشین است را نخورد.

«حمیدرضا پشنگ» عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در گفت وگو با خبرنگار ما با انتقاد از طرح بنگاه های کوچک زودبازده اظهار داشت: قرار بود طرح بنگاه های کوچک زودبازده، بیکاری را در کوتاه مدت کاهش دهد. اما نه تنها باعث کاهش بیکاری نشد، بلکه مشکلات جدی در زمینه نقدینگی برای بیکاران به وجود آورد.

وقتی بحث بنگاه های زودبازده مطرح شد، رئیس دولت از آن به عنوان یک طرح مهم در اشتغال زایی یاد کرد. در واقع دو هدف اصلی حمایت از بنگاه های زودبازده، شتاب بخشیدن به تولید داخلی و افزایش فرصت های شغلی بود و دولت مدعی بود که طرح بنگاه های زودبازده می تواند برای حلقه های اقتصادی ، در فرآیند توسعه مفید واقع شود. به همین دلیل وزارت کار به عنوان مدعی اصلی حمایت از بنگاه های زودبازده در برابر مباحث مطرح شده از طرف رئیس کل بانک مرکزی قرار گرفت و پس از نامه نگاری های مختلف و حتی جدال های لفظی بین وزیر کار و رئیس کل بانک مرکزی ، در نهایت مقرر شد که یک تیم از کارشناسان بانک مرکزی با همکاری وزارت کار و امور اجتماعی، تحقیق میدانی فراگیر درباره پرونده بنگاه های زودبازده که در استان های مختلف از بانک ها وام دریافت کرده اند انجام دهد و با بررسی مستندات موجود، مسیر مالی مصرف وجوه دریافتی از سوی این بنگاه ها را ردیابی و مشخص کند که چند درصد این وجوه در جای خود و چند درصد در غیر جای خود به مصرف رسیده است. تیم تحقیق با بررسی ۱۰ درصد کل پرونده وام های پرداختی به بنگاه های زودبازده، در ۳۰ استان کشور، انحراف بنگاه های زودبازده از اهداف خود را از نظر اشتغال زایی وام های دریافتی، ۳۸ درصد اعلام کرد.

در واقع ۸ هزار بنگاه زودبازده دریافت کننده وام ازمجموع ۳۵۰ هزار بنگاه در این نمونه بررسی شده، نشان داد که این بنگاه ها نزدیک به 4/1 هزار میلیارد ریال وام دریافت کردند که از این رقم 1/6 هزار میلیارد ریال صرف اموری غیر از اشتغال زایی شده است. محققان این بررسی مدعی بودند که پرونده تک تک نمونه ها را بررسی کردند و از طریق ردیابی چک هایی که در نهایت نقد شده به رقم انحراف رسیده اند. به عنوان مثال، بسیاری از مبالغ وام های دریافتی با همکاری فروشنده کالا در قبال دریافت درصدی از وجه، دوباره به صاحب اصلی وام مسترد شده است . در ادامه این گزارش آمده است:

این وجوه نیز صرف خرید زمین، آپارتمان سازی، سپرده گذاری در بانک های دولتی و خصوصی به صورت سپرده سرمایه گذاری مدت دار یا خرید اوراق مشارکت شده است.

به عبارتی آن چه که در سالهای قبل تحت عنوان فعالیت بنگاه های زودبازده مطرح شده است، همان مفهومی است که از شبکه های تعاونی در سال های اول انقلاب در ذهن داریم و هدف هم این بود تا برای تعدادی از جوانان هر طوری که شده ، از نظر آماری اشتغال ایجاد کنیم. در حالی که این جوانان ممکن است هیچ گونه تخصصی نداشته باشند. با همین نگرش منابع مالی زیادی در اختیار چنین افرادی تحت عنوان اشتغال زایی در بنگاه های زودبازده قرار گرفته است که براساس برخی از آمارها نزدیک به ۴۰ درصد آن سرمایه ها نتیجه نداده است و بیش از ۹۰ درصد این بنگاه ها توان بازپرداخت وام های خود به بانک ها را ندارند.

اگر قرار است هنوز واحدهای جدیدی تحت نام های مشابه بنگاه های زودبازده و یا مشاغل خانگی راه اندازی شود، بهتر است به جای آن بخش های نیمه تعطیل یا در حال تعطیل صنعت را فعال کنیم و بپذیریم که جایگاه و نقش بنگاه های زودبازده، هنوز در صنعت و زنجیره تولید کشور تعریف نشده است و بدون تحقیقات لازم، همچنان ما مثل گذشته آزمون وخطا را در راه اندازی بنگاه های زودبازده تکرار می کنیم. این در حالی است که نقش و جایگاه بنگاه های زودبازده در اقتصاد کشورهایی مثل چین، مالزی، کره و کشورهای اروپایی مشخص است.

نکته مهم این دو طرح اشتغال زایی ابهاماتی است که از سوی کارشناسان و فعالان بازار کار کشور مطرح می شود به نحوی که آنها معتقدند اجرای طرح های اشتغال زایی ضربتی و به کارگیری طرح های متعدد نمی تواند راهکار مناسبی برای کاهش نرخ بیکاری و پاسخگویی به نیازهای شغلی جوانان باشد.

و نکته مهم تر آنکه آیا زمان آن فرا نرسیده که احمدی نژاد که اشتیاق خاصی به حضور در برنامه های تلویزیونی و گفتگوی رودر رو با مردم دارد ، در یک برنامه زنده تلویزیونی و با حضور اساتید خبره اقتصادی به پاسخگویی درباره طرحی که منابع زیادی از سرمایه کشور را به هدر داد ، بپردازد و برای این مهم از مردم عذر خواهی کند ؟

منبع : خبرخونه

عید نوروز مبارک

آرمین آران — Sat, 17 Mar 2012 10:30:40 GMT

روزها نو نشده کهنه تر از دیروز است ... گر کند یوسف زهرا نظری نوروز است ... ای خدا کاش شود سال نوام عید فرج ... که نگاهم نگران ... منتظر آن روز است

عیدتان مبارک